Voorbeeld van een 38-urige 2-ploegenrooster
Een 2 ploegendienst van 38 uur is een veelgebruikte variant binnen ploegenroosters.. In dit type rooster werken medewerkers afwisselend in een vroege en een late dienst, maar ligt de gemiddelde arbeidsduur rond 38 uur per week in plaats van 40 uur.
Dit soort roosters komt vaak voor in sectoren waar de contractuele arbeidsduur lager ligt dan 40 uur per week. Door de werktijden iets anders te verdelen kan de productie of dienstverlening toch over een langere periode van de dag worden voortgezet.
Hieronder staat een voorbeeld van een 2-ploegenrooster waarbij de gemiddelde arbeidsduur ongeveer 38 uur per week bedraagt.
Kenmerken van het 2-ploegenrooster (38 uur)
Bedrijfstijd
De bedrijfstijd kan in dit type rooster worden aangepast aan een lagere contractuele arbeidsduur. Door de lengte van de diensten iets te variëren kan de gemiddelde werkweek rond de 38 uur blijven, terwijl de organisatie toch met twee ploegen blijft werken.
Sociaal
De arbeidsduur sluit beter aan bij sectoren waar een werkweek van ongeveer 38 uur gebruikelijk is. Hierdoor blijft het rooster beter in balans met de contractuele afspraken en kunnen medewerkers hun vrije tijd beter plannen.
Gezondheid
Omdat de werkweek iets korter is dan in een standaard 40-urige werkweek kan dit voor sommige medewerkers bijdragen aan een betere balans tussen werk en herstel. Tegelijk blijft het ritme van een vroege en een late dienst behouden.
Flexibiliteit
Bij schommelingen in de vraag kan de organisatie relatief eenvoudig inspelen op veranderingen door diensten iets te verlengen of te verkorten. Hierdoor kan de capaciteit beter worden afgestemd op drukke of rustigere periodes.
Werktijden
Diensten
In dit voorbeeld start de vroege dienst om 06.00 uur en eindigt om 14.00 uur. De late dienst loopt van 14.00 uur tot 23.00 uur. De late dienst duurt daardoor iets langer, waardoor de gemiddelde werkweek rond de 38 uur uitkomt.
De late dienst sluit direct aan op de vroege dienst zodat het werkproces zonder onderbreking kan doorgaan.
